Pretraga
Nova Borba
Pretraga
Pretraga
Pretraga
Nekoliko podataka O GENOCIDU NAD SRBIMA

Foto: vidovdan.org

Nekoliko podataka O GENOCIDU NAD SRBIMA

​Imajući na umu da je naša Sveta Srpska Pravoslavna Crkva zvanično utvrdila tragičan bilans stradanja obespravlјenog, obezglavlјenog, okupiranog, potlačenog i poniženog srpskog naroda u Drugom svetskom ratu i da o tome nema diskusije

Komentar
Autor: Dušan Buković

U patrijaršijskom „GLASNIKU“, doslovno stoji:

„Od 21 episkopa petorica su ubijena, dvojica internirana i u internaciji umrla, dvojica premlaćena i prebačena u Srbiju gde su uskoro umrla, jedan držan u zatvoru zajedno sa Nјegovom svetosti Patrijarhom, a zatim poslat u logor u Nemačku, a jedan u Italiju, a dvojica proterana sa svojih eparhija u Srbiju. Samo su njih desetorica ostali na svojim mestima. Jedna četvrtina sveštenika je poubijana (oko 700), oko 300 pomrlo prirodnom smrću, jedna trećina proterana u Srbiju, oko 400 bilo je u logorima u zemlјi i u zaroblјeništvu, a samo jedna četvrtina sveštenika ostala je na svojim mestima. Jedna četvrtina manastira i crkava je porušena a skoro polovina od ukupnoga broja manje ili više oštećena. Samo u Gornjokarlovačkoj eparhiji od 189 crkava porušeno je i popalјeno 175, a 14 ostalo. Od 8,500.000 vernika 1,200.000 je poginulo ili ubijeno. Ratna šteta crkve iznosi 7 milijardi predratnih zlatnih dinara…“ ( Vidi: Glasnik SPC, Beograd, broj 1 – 3, mart 1951, strana 10).

Takođe, imajući u vidu da su izvesni engleski istoričari izdali šest knjiga, koje su publikovali u Londonu od 1971. do 1976. godine o britanskoj spolјnoj politici u toku Drugog svetskog rata pod naslovom “BRITISH FOREIGN POLICY IN THE SECOND WORLD WAR”, gde su jednostavno umanjili broj srpskih žrtava ali ne i jevrejskih. U trećem tomu “Britanske spolјne politike” u poglavlјu XLI “Britanska spolјna politika prema Jugoslaviji” o masovnim pokolјima Srba u Nezavisnoj državi Hrvatskoj, koja je bila pod zaštitom Kominterne, nemačkih nacional-socijalističkih i italijanskih fašističkih okupatora i angloameričkih fabijanaca „čuvara Jadranske kapije“, doneli su o genocidu nad Srbima svega šest redova! s. 279). Evo što kažu Englezi o tom zverskom klanju nezaštićenog civilnog stanovništva Srba, Jevreja, i izvesnih rodolјuba u NDH pod hrvatskim ustaškim režimom poglavnika Ante Pavelića:

„Pavelić je, s prećutnim odobravanjem i bezuslovno uz aktivnu pomoć okupacionih snaga, organizovao 1941 sistematske pokolјe hrvatskih Jevreja, kao i Srba kroz ‘nezavisnu državu’, naročito u severnoj i zapadnoj Bosni. Broj žrtava je nepoznat: cifra verovatno nije manja od 5O,000 Jevreja između 50,000 i 100,00 SRBA…“ (Vidi: Editorial Staff, BRITISH FOREIGN POLICY IN THE SECOND WORLD WAR, Chapter XLI, London, England 1971/76, p. 279).

Danas je poznato da je hrvatski poglavnik Ante Pavelić bio britanski špijun od 1926. godine, što je između ostalih posebno istakla prof. dr Smilјa Avramov na jednom predavanju u Beogradu o knjizi Karlhajnca Dešnera (Vidi: http://nacionalnasvets.org.yu) …

Šta se onda čudimo, što o genocidu nad Srbima u Drugom svetskom ratu i danas ćute diplomatski predstavnici zapadno-evropskih i američkih imperijalista, koje oličava reakcionarni i subverzivni establišmet trijalista, intermariumaca, fabijanaca i bundista-trockista. Oni su jednostavno podržavali i potsticali genocid nad Srbima u HH stoleću.

Problem nije u njima, ostrašćenim mrzitelјima Srba. Problem je u izvesnoj uticajnoj, srpskoj-internacionalističkoj, defetističkoj, brozovističkoj, kominternovskoj, demoralisanoj i izdajničkoj eliti u Beogradu, koju između ostalih predstavlјaju Prof. Ljubinka Trgovčević, Prof. Milan Ristović, Dr Dušan Ralјić i Mr Milan Kosanović, koji su i genocidnom negatoru, ustašoidu, novogebelsu Korbu, dodelili nagradu „Andrej Mitović“ za tz. „doktorski“ rad, koji je objavlјen pod naslovom „Masovno nasilјe ustaša protiv Srba, Jevreja i Roma 1941-1945“, gde kaže da u slučaju Srba pojam genocida nije „istorografski analitičan“.

U tom cilјu štampana je knjiga dr Bogolјuba Kočovića „ Žrtve Drugog svetskog rata u Jugoslaviji“, London, England, 1985, u izdanju Tošićeve izdavačke kuće „Naše delo“ i njegovog biltena „Naše reči“ oko kojih su se okuplјali izvesni internacionalisti, fabijanci, trockisti, đilasovci, filokomunisti, intermariumci, fašisti, masoni…

Kočović je u knjizi svesno izvrtao istoriske činjenice kada su u pitanju naše srpske žrtve. Nјegova gebelsovsko- revizionistička knjiga se ni po čemu ne razlikuje od izvesnih gebelsovskih – revizionističkih i rasističkih knjiga, koje su publikovane na izvesnim evropskim jezicima u Evropi i Americi, u kojima su izvesni gebelsovci osporavali genocid nad Jevrejima u Drugom svetskom ratu, jer kobajagi jevrejske žrtve nisu bile veće od 250.000 do 300.000 hilјada! (Vidi: Austin J. App, The six million swindle, Baton Rouge, LA., USA, 1977; Professor A. R. Butz, Hoax of the twentieth century – Total documented , proof the “extermination” of European Jews never took place, Torrance, California, USA, 1984; Richard Harwood, Did six million really die, Baton Rouge, Louisiana, USA, 1978; Dr Paul Rassinger, Drama of the European Jews, Baton Rouge, Louisiana, USA, 1977; David Irving, Hitler’s war, Metairie, LA, USA, 1982; Conrad Grieb, American manifest destiny and the holocaust, Metairie, LA, USA, 1980; Ernest Zundel, The west, war and Islam and did six million realy die, Toronto, 1981…).

U Amerikanskom Srbobranu od 1985. godine objavlјen je članak M. Vasića pod naslovom „Zašto se istrčavati“. Nјemu nisu potrebni nikakvi komentari, izuzev ove uvodne beleške. Članak sam pripremio u celosti, koji glasi…

ZAŠTO SE ISTRČAVATI?

Amerikanski Srbobran je objavio 22/5/85, – jedan članak pod naslovom „Žrtve Drugog svetskog rata“, koji je napisao g. Milan Radović. U tom članku g. Radović daje prikaz knjige pod gornjim naslovom, koju je izdala bibliotea „Naše delo“, iz Londona. Pisac knjige je dr Bogolјub Kočović, a predgovor je iz pera g. Desimira Tošića.

Potpisani članci angažuju samo autora, prema tome uredništvo Srbobrana nije moralo da ga komentariše. To je posao zainteresovanih čitalaca, i zato će se pisac ovih redova osvrnuti na tu knjigu.

Dr Kočović dolazi do zaklјučka da broj žrtava u Jugoslaviji za vreme Drugog svetskog rata iznosi 1.014.000, a ne 1.700.000, kako tvrdi jugoslovenski režim.

Poznato je da zvanični broj žrtava najogorčenije pobijaju dr Tuđman i neki drugi Hrvati. Oni tvrde da je u logorima Endehazije pobijeno samo 60.000 lјudi, žena i dece, ali da u taj broj ulaze ne samo Srbi, već i Jevreji i Cigani, kao i Hrvati protivnici ustaša i komunisti. Hrvatska emigrantska štampa u potpunosti podržava dr Tuđmana.

Dr Kočović negira ne samo brojeve koje daje režim, već i podatke koje navodi Srpska pravoslavna crkva, kao i neki srpski i strani istraživači. U SAD, na univerzitetu Notre Dame predaje matematičar /kome naravno statistika nije struka/, profesor dr Vladeta Vučković. On je prvi, odmah posle rata, u Jugoslaviji, proučavao lјudske gubitke i došao do broja od 1.700.000. Dr Kočović osporava takođe nemačkog pisca Holma Sundhauzena, koji u knjizi “Wirtschaftageschichte Kroatiens im nazionalsozialistischen Grossraum 1941-1945” navodi da je samo u Endehaziji u toku prošlog rata bilo 1.200.000 žrtava, /Vidi Amerikanski Srbobran od 16/1/85, članak „Istina se ne može sakriti“/.

Karakteristično je, uostalom, da dr Kočović ne navodi nigde nijednog drugog autora koji je proučavao lјudske gubitke za vreme Drugog svetskog rata u nažoj zemlјi.

Pisac predgovora, g. Tošić, navodi da dr Kočović, iako pravnik, poznaje i statistiku. Ali on podvlači, kao osobito važnu činjenicu, da dr Kočović pripada jednoj grupi lјudi koji žive u inostranstvu, ali nisu emigranti, što je valјda, neka posebna garantija njihove ozbilјnosti i objektivnosti.

Dole potpisani nije statističar i nije nikad hteo da ulazi u pitanje gubitaka u ovome ratu. On je je uostalom ubeđen da se ta istraživanja mogu voditi samo u zemlјi, kao što je to činio dr Vladeta Vučković, ili kao što to može da čini Srpska pravoslavna crkva, na osnovu knjiga krštenih i umrlih.

U Srpskoj akademiji nauka u Beogradu, postoji Odbor za sakuplјanje građe o genocidu protiv srpskog i drugih naroda Jugoslavije u HH veku. Taj odbor je nedavno odlučio da ubrza svoj rad./ „Politika“, Beograd, 21/6/85

Među članovima odbora ima stručnjaka u čiju naučnu objektivnost se ne može sumnjati. Zar nije bilo pametnije sačekati rezultate njihovog rada, nego istrčavati se. Dr Kočović unosi pometnju u jedno vrlo osetlјivo pitanje. Nјegov rad je dosad naišao na pohvalu samo u hrvatskoj emigrantskoj štampi, i to iz usta dr Mate Meštrović, predsednika Hrvatskog narodnog vijeća, koji ne nosi Srbe u svom srcu.

Istraživanje o žrtvama u Drugom svetskom ratu u Jugoslaviji je posao za stručnjake a to ni dr Kočović, ni g. Desimir Tošić nisu (Vidi: M. Vasić, Zašto se istrčavati? Amerikanski Srbobran, 10 jul 1985, Pittsburgh, Pa., USA).

Koliku su ogromnu ulogu igrali Hrvati u Brozovoj velikohrvatskoj, robovlasničkoj, gastarbartejskoj, intermariumskoj, kominternovskoj, trockističkoj, bundističkoj, fabijanskoj, rasističkoj, antisrbskoj i truloj buržoaskoj Jugoslaviji, najbolјe se vidi na primeru Ivana Krajačića tz. „Steve“ o kojom je beogradska “Politike” objavila zanimlјiv članak pod naslovom “Birokratija je opustošila zemlјu i nekažnjeno uživa blagodet” iz pera Milana Čubrića, partizanskog komesara i nosioca Brozove Spomenice. Čubrić je otrkrio deo istine o skandalu hrvatskog ustaško-komunističkog intermariumca i Brozovog doglavnika Ivana Krajačića “Steve”, koji se desio prilikom otkrivanja spomenika u Jasenovcu. Evo šta Čubrić doslovno kaže:

“Naime, dobro je poznat skandal Ivana Krajačića Steve prilikom otkrivanja monumentalnog spomenika ubijenim logorašima gde je ubijeno ili zaklano oko sedam stotina hilјada Srba, Jevreja, Cigana, antifašističkih nastrojenih Hrvata i komunista. Na ovu značajnu svečanost, kojoj su prisustvovale i delegacije svih naših republika i pokrajina, bio je pozvan i Ivan Krajačić, kao predsednik Sabora Hrvatske. Međutim, Krajačić nije došao na otkrivanje spomenika, već se zadržao u lovu kraj Jasenovca. Stigao je tek oko jedan sat posle podne i navratio u restoran, gde je bio pripremlјen ručak za najviše uzvanice. Ušao je pripit u restoran gde su ručavali najviši jugoslovenski rukovodioci među kojima i delegacija boraca iz Srbije, koju je predvodio njen predstavnik, narodni heroj Raja Nedelјković. Onako pripit Ivan Krajačić bacio je šešir, okrenuo se prema delegciji Srbije i povikao: ‘Marš van, četnici! Ovdje počivaju pošteni Hrvati! – A taj logor gradili smo za vas Srbe, četnike…’ Na ovaj ispad Ivana Krajačića, predsednika Sabora Hrvatske, člana CK SKJ, narodnog heroja Jugoslavije i nosioca Ordena Lenjina, svi su ustali. Delegacija Srbije, a kasnije i druge delegacije demonstrativno su napustili restoran… Sve ovo nije smetalo da Ivan Krajačić do poslednjeg dana života slovi kao član Saveta Federacije…” (Vidi: Milan Čubrić, Birokratija je opustošila zemlјu i nekažnjeno uživa blagodeti – Kao ratni komesar i nosilac Spomenice mislim da Dragosavcu i sličnima nije mesto u Centralnom komitetu, Politika, Beograd, 7. avgust 1989).

Pošto izvesni gebelsovci, revizionisti-manipulatori umanjuju srpske žrtve hrvatskog – ustaškog terora u tz. Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, kako bi uneli pometnju u jedno osobito osetlјivo pitanje i drsko nastavlјaju da vode gebelsovsku borbu protiv srbskog naroda u udruženom zločinačkom poduhvatu i po instrukcijama Adolfa Hitlera: “Ubijajte bez sažalјenja, muškarce, žene i decu… Na kraju krajeva, ko danas više govori o istreblјenju Jermena.” (Vidi: Transcript of The Nuremberg Trials as reported in the New York Times, November 24, 1945, – Transkripti Nirbeškog Suda prema izveštaju “New York Times” od 24. novembra 1945).

Što se pak tiče Hitlera, on je 22. avgusta 1939. godine na mitingu u Obersalcbergu cinično podsetio svoje specijalne jednice SS-a na turski genocid nad Jermenima, koji i njima treba da služi kao model, doslovno je rekao:

“Ubijajte bez sažalјenja, muškarce, žene i decu… Na kraju krajeva, ko danas više govori o istreblјenju Jermena…” – “Adolf Hitler cynically recalled the genocide of the Armenians, wich was to serve as a model for those to come. At a rally with his special units of the S.S. at Obersalzberg on August 22, 1939, Hitler instructed them “to kill without pity, men, women and children… After all, he observed, who speaks any more today of the extermination of the Armenian…” – (Vidi: Transcript of The Nuremberg Trials as reported in the New York Times, November 24, 1945, – Transkripti Nirnbeškog Suda prema izveštaju New York Times-a od 24. novembra 1945).

Izvor: vidovdan.org