Pretraga
Nova Borba
Pretraga
Pretraga
Pretraga
HRVATSKA "cementira" etničko čišćenje Srba

Foto: Medija centar

HRVATSKA "cementira" etničko čišćenje Srba

Miodrag Linta je danas rekao da izjava hrvatskog ministra policije Vlade Orepića predstavlja dokaz hrvatske politike „cementiranja etničkog čićšenja Srba“.

Srbija
Autor: NB, Agencije

Miodrag Linta je danas rekao da izjava hrvatskog ministra policije Vlade Orepića predstavlja dokaz hrvatske politike „cementiranja etničkog čićšenja Srba“.

Predsednik Saveza Srba iz regiona, Lintra, dodao je da Hrvati tako krše sopstveni zakon.

"Hrvatska krši sopstveni Ustavni zakon o pravima nacionalnih manjina iz 2002. godine, kao i obavezu da poboljša položaj Srba koju je preuzela potpisivanjem Ugovora o pristupanju sa Evropskom unijom krajem 2011. godine", naveo je Linta u saopštenju povodom izjave Orepića da nakon brisanja lažnih prebivališta u Vukovaru više neće biti zakonskog osnova za postavljanje ćiriličnih tabli u tom gradu.

Linta podseća i da ustav garantuje prava nacionalnim manjinama između ostalih i pravo na ravnopravnu upotrebu jezika i pisma u mestima gde ta nacionalna manjina čini najmanje trećinu stanovništva.

Po popisu stanovništva iz 2011. godine u 21 opštini (Dvor, Donji Kukuruzari, Krnjak, Vojnić, Vrginmost, Gračac, Donji Lapac, Plaški, Udbina, Vrhovine, Biskupija, Ervenik, Civljane, Kistanje, Borovo, Erdut, Jagodnjak, Markušica, Negoslavci, Šodolovci i Trpinja) i dva grada (Vukovar i Vrbovsko) Srbi čine preko 33 posto stanovništva i postoji obaveza da se srpski jezik i ćirilica upotrebljavaju kao službeni jezik i pismo, naveo je Linta.

On ističe da, ne samo u Vukovaru, nego u velikoj većini od 23 navedene lokalne samouprave, gde Srbi čine više od trećine stanovništva, nisu postavljene dvojezične table na državnim i institucijama (pošta, hrvatske šume, državna uprava, poreska uprava, policija, centri za socijalni rad, osnovne škole, đečji vrtići, vatrogasne službe, domovi zdravlja i dr).

U nijednoj od navedene 23 lokalne samouprave nisu postavljeni dvojezični natpisi naselja, opština i gradova.

Kao primer, Linta navodi dugogodišnju prepisku opštine Borovo s javnim preduzećem „Hrvatske ceste“ koje su zahteve sa dvojezičnim tablama naziva mesta u početku ignorisale, a zatim ga odbacile uz obrazloženje da slova moraju biti izrađena prema hrvatskim normama a da u njima nema ćiriličnog pisma.

S druge strane, kako napominje Linta, italijanska nacionalna manjina u Istri ima sva prava bez obzira što je zastupljenost te manjine u samo jednom gradu iznad 33 odsto.

Na primer, u Puli živi samo četiri procenta Italijana, a u Rovinju njih 11 procenata, a sve table su dvojezične i italijanski jezik je u službenoj upotrebi.

Takođe, na teritoriji čitave Istarske županije dvojezičnost je uvedena još 2001. godine tj. ravnopravna upotreba hrvatskog i italijanskog jezika, premda je po popisu stanovništva iz iste godine u njoj živelo svega 14.300 Italijana ili oko sedam odsto stanovništva, navodi Linta.

On podseća i da pravo na dvojezičnost već dugi niz godina koriste i Mađari i Česi na području Slavonije i Baranje bez ikakvih problema.